 | |||||||
|
Better late then never, de foto's van toen Stefan en Nicole hier waren.
|
|||||||
| |
|
Paar fotootjes van toen Julie hier was, die van Nicole en Stefan volgen later. |
|
| |||||
|
Ik ben er weer. Helemaal uitgeslapen en uitgerust (ondertussen zit ik lekker te geeuwen, maar goed... ) Ik had de afgelopen paar weken niet echt tijd om een stukje te typen en daarna had ik eigenlijk geen zin om een stukje te typen, omdat ik zoveel heb gedaan dat ik niet zou weten waar ik moet beginnen. Maar aan de andere kant, als ik dat excuus blijf gebruiken horen jullie nooit meer wat van me. Het begon allemaal toen Jeffrey en Cynthia langs kwamen. Ik was die nacht daarvoor uit geweest en we waren zowaar in Testaccio geraakt. Dat is de buurt met alle clubs die we al een paar maanden proberen te vinden. Natuurlijk waren we er pas rond een uur of drie, waren de rijen walgelijk lang en wist ik dat ik de volgende ochtend om negen uur uit moest. Dus toen puntje bij paaltje kwam zijn we maar naar huis gegaan en ik ben er overigens nog steeds niet geweest. Volgende ochtend om negen uur eruit, wat niet leuk was als je er zo laat in ligt. Natuurlijk was ik weer fashionably late. Cynthia en Jeffrey stonden al te wachten op Termini. Ik vind het nog steeds lastig om in te schatten hoe lang ik erover doe met het openbaar vervoer. We zijn eerst terug gegaan naar mn huis om de spullen te dumpen. Het bleek dat zij ook best moe waren en Jeffrey lag eigenlijk meteen te maffen. Cynthia en ik hebben lekker een paar uutjes in de zon om het balkon gezeten en het luchtbed opgeblazen. Ze hadden al wat spulletjes voor me meegenomen uit Nederland (pindakaas en hagelslag) dus ik was uitzinnig van blijdschap. Vooral die pindakaas deed het um!! Daarna zijn we de stad een beetje gaan verkennen. De rest van de week hebben ze dat op eigen houtje moeten doen, aangezien ik gewoon moest werken. Maar dat ging prima. Zodra ik thuis was gingenwe in de stad een hapje eten of we aten thuis. Ik vond het iig super gezellig dat ze er waren!! Op vrijdagavond kwamen mn Nicole en Stefan aan. Het ging die dag niet zo lekker op mn werk, want ik moest er drie offertes tegelijk uit doen en ondertussen zat ik um een beetje te knijpen hoe we terug moesten als ik Stefan en Nicole van het vliegveld opgehaald had. Ik wist namelijk dat de laaste trein om half twaalf richting Termini zou gaan en dat het heel erg krap zou worden om die nog te halen. Uiteindelijk hadden ze natuurlijk vertraging en was de trein al lang en breed weg toen ze in de aankomsthal stonden. Dan maar een taxi. Dat was wel veel praktischer, maar een rip uit mn lijf!! Maar ach wat gaf het, ik was zooo super blij om mn broer en mn zus weer te zien!! Ik sprong een gat in het dak!! Stefan en Nicole hadden ook weer bergen met spullen voor me meegenomen. Ik heb echt geen idee hoe dat allemaal weer terug mee moet naar Nederland, maar goed daar ga ik me nu nog maar niet druk om maken. Mn winterjas zat er bij en mn laarzen, begon ondertussen toch wel praktisch te worden, want ook in Italie wordt het kouder. Jammer maar waar... En kruidnoten, bergen met kruidnoten. Viel wel heel erg goed in de smaak bij mn huisgenoten. Ik heb echt aan iedereen die langskomt het Sinterklaas verhaal moeten vertellen. Hoe vaker ik het vertel hoe absurder het klinkt. Vooral Vito vindt het hilarisch. De volgende dag ben ik met Stefan en Nicole naar het Colosseo geweest en het Forum Romanum. 's Middags hebben we Cynthia en Jeffrey uitgezwaaid en 's avonds zijn we uiteten geweest bij mn stamrestaurant. Iedereen die langskomt neem ik daar mee naar toe. Ze beginnen me ondertussen al te kennen. Maar de pizza's zijn er dan ook voortreffelijk!! De volgende dagen was het hetzelfde recept. Op maandag had ik vrij genomen van werk, wat zo heerlijk was, een dagje langer weekend. We zijn nog langs de Trevi fontein geweest , die helaas droog stond, hahaha!! En nog een pizza gegeten en ijsjes en toen moesten ze alweer naar het vliegveld gebracht worden. Wat overigens nog een hele heisa was, omdat ze aan het staken waren. Mn broertje en mn zusje hadden heel wat uurtjes vertraging en ik hield het niet droog toen ze bij de douane stonden. Was de eerste keer in tijden dat ik weer eens een lekker potje stond te janken!! Thuisgekomen ben ik in mn bed gekropen en heb geslapen slapen slapen... Todat de wekker om zeven uur weer ging de volgende morgen. En ik weer gewoon moest gaan werken. Maar ik was nog niet klaar met bezoek. Op woensdag was het al weer tijd voor de volgende. Julie kwam na een noodlanding in Bergamo net op tijd aan op Termini. Ik was echt super blij om dr te zien!! Naar mn huis gegaan, hamburgers gebakken en gaan slapen. Ik ben de volgende dag gewoon gaan werken en Julie heeft zichzelf vermaakt. 's Middags wel samen geluncht en 's avonds naar het meest briljante restaurant in Rome geweest. Het duurde wel even voordat we het gevonden hadden en we moesten zowaar in de rij staan, maar dan heb je ook wat. Ik noem het de vreetschuur, maar het was geweldig. Ons bestek werd zo op onze tafel gesmeten en vervolgens eigenlijk alles. We kregen een liter rode wijn en heerlijke bruschette en pizza!! Het was geweldig. Vrijdag moest ik maar een half dagje werken, dus dat was wel fijn. We zijn naar de expositie van Pop Art geweest. En hebben daarna thuis piadine gegeten. Weer iemand die het lekker vind!! Zaterdag gewinkeld en daarna naar de film geweest. Daarna was het nogal een dilemma wat we zouden doen. Of naar huis en daarna terug de stad in om te eten en dan uit of in de stad eten en daarna de stad weer in om uit te gaan. Uiteindelijk hebben we thuis restjes zitten eten en ginandtonic gedronken en zijn we daarna uit gegaan. We hadden in Roma c'e een hele blije club gevonden, dus die zijn we gaan zoeken. Compleet tipsy door de straten van Rome gelopen en de naam gevonden voor mn toekomstige dochter. Persoonlijk vind ik het de mooiste naam op deze aardbol, Bibiana. Wat afgekort zal worden naar Bibi. Schitterend toch?? Nadat die missie geslaagd was, was het een eitje om die club te vinden. Tot in de vroege uurtjes gedanst todat Julie voor mijn bestwil op een gast zn jas ging zitten en daarmee zn bril een ietsiepietsie knakte. Hij ging compleet door het lint. Uiteindelijk nergens voor nodig. Alleen één poot van zn bril stond scheef. Die Italianen ook... We waren heel vroeg thuis en hebben tot een uurtje of half twee geslapen, wat half één bleek te zijn in verband met het terug gaan van de klok. Hoera daarvoor, alleen wel weer typisch dat ik geen idee had dat het die dag was!! We zouden gaan fiesten in Villa Borghese en naar de expostitie van Paul Gaugain gaan, maar op één of andere manier zijn beide dingen een beetje mislukt. Toen we bij Paul Gaugain aankwamen stond er een rij van hier tot Tokio, dus toch maar niet. En toen we uiteindelijk uren later in Villa Borghese waren en de fietsverhuur gevonden hadden, waren ze al gesloten. Ik kon dat mens dr nek wel omdraaien!! Of janken... Van pure ellende hebben we ons in een carrousel miniatuur vrachtwagen gewurmd en super veel gelachen en vergaten we alles weer!! En niet te vergeten hebben we ook mensen geflashed voor het colloseum, batterijen gekocht, drankjes gedronken, bij pucci naar binnen gestaard... dat was trouwens echt briljant. Ik wilde alle spullen hebben uit die winkel!! Daarna zijn we naar mn stamrestaurant gegaan, waar we de rest van de avond gezeten hebben. Heel veel gegeten en zeeslag gespeeld. En onze namen werden in de cappuccino geschreven. Het was prachtig. Net op de tijd de bus gehaald terug naar huis en nog honderdduizend afleveringen van Private Practice gekeken en gaan slapen, want om zes uur zou de wekker al weer gaan. Julie op maandagochtend walgelijk vroeg op de bus gezet, waarna ik op één of andere manier toch weer net op tijd op mn werk was. Ik heb nog nooit zo gaar achter mn computer gezeten. Ik was helemaal op en wilde niets liever dan slapen. Helaas moest ik daar nog even mee wachten. Dinsdagavond had ik een etentje van ANDIAMO. Ben ik samen met Berb naar toe geweest. Ik had er echt geen zin in. Ik snap nu een beetje hoe mn ouders zich altijd voelen, hahaha!! Ik voel me prima bij ANDIAMO zolang ze me mn eigen ding een beetje laten doen. Ik had ook echt zoiets van, moet we nu serieus uit eten?? Ik zie jullie al iedere dag!! We gingen naar een super leuk restaurantje, vlakbij mn huis bleek later. En na een paar flessen rooie wijn en prosecco was het heel erg gezellig. Ik heb echt hele vreemde dingen gegeten en toen il dolce op tafel kwam had ik het niet meer... Uiteindelijk stonden we om half één buiten. Was Angela dr autosleutels kwijt en mn baas enigzins dronken wat voor de nodige hilaritiet zorgde. Ik en Berb zijn naar huis gelopen en veels te laat gaan slapen. De volgende ochtend zat ik wederom heel erg gaar op mn werk en moest ik tot overmaat van ramp tot zeven uur overwerken. En ik wilde zooo graag naar huis, want donderdag was ik vrij en ik wilde slapen slapen slapen. En dat heb ik gedaan ook. Ik ben om elf uur gaan slapen en er niet voor drie uur wakker geworden. En man had ik dat nodig. Toen ik wakker werd waren een dinnetje van Simona en Simona dr boyfriend er ineens en was het heel druk en gezellig in huis. Nu is Simona weg en daar ben ik wel een beetje verdrietig om, maar ik ben aan de andere kant wel benieuwd naar mn nieuwe huisgenoot!!
|
|||||
| |||||
|
Aan iedereen. De radiostilte zal nog even duren, excuses hiervoor!! De reden voor dit ongemak is non stop bezoek de afgelopen twee weken en voor aankomende dagen hetzelfde recept, een verkoudheid die onvermijdelijk was door de rondvliegend bacillen op kantoor en het wordt ook hier in Italie kouder, dus een mini winter dip zorgt voor een writersblock. Dit alles is hopelijk ergens volgende week verholpen. Tot die tijd moeten jullie het met dit berichtje doen...
|
|||||
| |||||
|
Net mn vlucht geboekt om met kerst terug te gaan naar Nederland. Ik kwam er vandaag zowaar achter dat het kantoor dan gesloten is. Mijn baas was ook wel genoodzaakt om dat te doen, aangezien al haar personeel met de kerst in Nederland zit. Gister kreeg ik een mailtje van Cynthia dat ze samen met Jeff naar Rome komt, dus dat was ook ontzettend blij nieuws. Als ze zondag aankomen ben ik waarschijnlijk wel al drie keer doodgegaan, maar dat geeft niet!! Ik heb er zin in. Anyway ik moest vandaag een offerte schrijven voor oudevandagen die een reisje hadden geboekt via Andiamo! Het liep allemaal nogal stroef en ik had er op den duur echt geen zin meer in. Hier een stukje tekst dat de offerte net niet gehaald heeft. Ik lag er persoonlijk helemaal om in een scheur!! Na hele dag rond gekropen te hebben in rome bent u natuurlijk uitgeput. In de hoop dat u niet overleden bent aan een hartaanval of met rolstoel en al overreden bent door een fiat 500 zult u blij zijn dat u in het hotel kunt eten. En eten zult u, alle Italiaanse heerlijkheden die u maar kunt bedenken, en u bent half dement, dus dat zullen er niet veel zijn, zullen vanavond voorbij komen. U zult de ware cucina Italiana leren kennen. Een keuken die zoveel meer te bieden heeft dan alleen spaghetti en pizza. Natuurlijk kunt u zich ook weer helemaal bezatten met een goeie Italiaanse rode of witte wijn, wat u wilt. Het diner wordt wederom afgesloten met een caffè of een lekkere cappuccino. Hahaha, ja dat is nou wat ik zoal doe... Ik heb gister ook een soort van privé lerares gevonden om Italiaanse les te geven. Een vriendin van Vitto. Ik was echt super blij toen ze het aanbood!! Nu nog maar zien wat daar van komt. Goed, ik ga slapen want anders haal ik het weekend niet, wahahahaha... Buona notte!! IJsjes van de afgelopen dagen: copetta picola con fiore di latte e straciatella copetta picola con zabaione e fiore di latte
|
|||||
| |||||
|
Het is al laat, ik kan niet slapen. Raar, aangezien vandaag redelijk vermoeiend was. Gelukkig is een post typen altijd fijn om alles weer op een rijtje te krijgen. Ik had om één uur afgesproken op Termini met Jacky en Berb. Ik was, zoals ik meestal ben, fashionably late. Wel fijn dat het geen probleem is wanneer je in Rome bent en dat de Nederlanders die hier bivakkeren zich er moeiteloos aan aanpassen. We gingen naar de Redbull air races. Ik wist niet goed wat ik moest verwachten, maar het leek me wel grappig. Daar aangekomen was het een drukte van belang. We zochten een plaatsje in de schaduw uit en gingen zitten. Ik keek een beetje rond en nam alles in me op. Het leek erop dat ze met een soort van zelf gebouwde vliegtuigjes van een schans op zouden moeten vliegen. Veel vliegen was er niet bij. Het was meer een kwestie van de zelfgebouwde gevaartes in het water pleuren. Soort van "ter land ter zee en in de lucht" alleen dan zonder het bellen en al die heisa... het hele spektakel werd aan elkaar gepraat door drie idiote Italianen en de deelnemers kregen voordat ze te water gingen 30 seconden om een soort geluksdans te doen. Het was buitengewoon hilarisch. Jacky en Berb hadden schijnbaar nog een hele berg andere mensen uitgenodigd, maar die kwamen allemaal niet opdagen, it was just the three of us. Aangezien dat een beetje teleurstellend was hadden we het al gauw weer gezien. Om half vier vertrokken we richting huis. Om vervolgens om kwart over zeven weer op de Piazza del Popolo af te spreken voor een aperitivo. Rafaela was schijnbaar jarig en dat moest gevierd worden (ik had geen idee wie ze was, maar goed... ) Thuis aangekomen ben ik even op bed gaan liggen... om in slaap te vallen. Niet de bedoeling, maar hey shit happens. Ik werd net op tijd wakker om op tijd te komen op de Piazza del Popolo. We hebben een aperitivo gedronken bij Gusto. Heel gezellig, enigzins vreemd, maar wel gezellig. Jacky was een beetje moe, dus rond half tien gingen we weer naar huis. Op de bus wachtend heb ik nog even met Rianne gebeld (was nodig!) Het was heel fijn om dr stem weer even te horen! Ik was om kwart voor elf thuis. Om meteen mn bed in te kruipen. Nu zit ik weer rechtop in bed deze post te typen. Ik hoop dat ik zometeen wel kan slapen, want het is morgen vroeg dag. Weltrusten... Geen ijs voor vandaag!
|
|||||
| |||||
|
Als je werkt ga je je weekend zoveel meer appreciëren. Het is gewoon een feit. Vandaag was heerlijk. Uitgeslapen, daarna huishoudelijke klusjes gedaan waar ik door de weeks niet aan toe kom en gewoon langzaam op gang komen, omdat het toch niet zo hoeft. Ik had voor vandaag een expositie in de planning staan in Palazzo Ruspoli op de via del Corso. Er hingen een paar werken van Monet en die wilde ik graag zien. Gewoon rustig een beetje rondslenteren in een museum en voor de rest geen gezeur. Het viel alleen jammer genoeg een beetje tegen. Het begon al toen ik buiten stapte, is het de hele week schitterend weer en wens je dat je op het strand ligt of in Villa Borghese aan het chillen bent in plaats van achter je pc te zitten op kantoor... ik liep naar de bus en de eerste spetters begonnen al op mn hoofd te vallen. Ik begin te vermoeden dat er een soort complot tegen me wordt gespannen!! Wanneer ik bij de bus halte arriveer is er dan ook geen andere mogelijkheid dan mn paraplu onderuit mn tas te graaien. Optimistisch als ik ben denk ik, ach ik moet nog een half uur in de metro zitten, als ik weer boven de grond kom is het wel opgehouden. Helaas, aangekomen op Piazza del Popolo komt het met bakken uit de hemel en ben ik heel erg blij met het feit dat ik een paraplu in mn hand heb. Ik slenter de via del Corso door, waar het een drukte van belang is en na even zoeken vind ik de ingang van Palazzo Ruspoli. Ik betaal de entree en loop door. Ik vond het echt super jammer. Er hingen best veel werken die ik echt niet de moeite waard vond en veels te weinig van Monet (the gave him to much credit) En het was alles behalve rustig, ik werd helemaal knetter gestoord van al die bloedirritante Amerikanen!! Ik denk dat ik op een uur weer buiten stond, maar ach wie niet waagt wie niet wint. Ik besluit om nog ff een beetje te gaan winkelen in via del Corso, maar aangezien ik een beetje aan het soppen ben in mn schoenen staak ik ook het winkelen en neem ik de metro weer terug naar huis. Ik haal een pizza en werk die naar binnen terwijl ik film kijk. Halverwege de film besluit ik dat het tijd wordt dat ik de Belloni's maar eens bel om ze te laten weten dat ik in Italie ben en dat ik ze op wil komen zoeken. Luciano was heel blij om weer eens wat van me te horen en ik was meer dan welkom om langs te komen, hoera!! Eerste weekend van November wordt dus waarschijnlijk een tripje Padova!! Hmmm heerlijke zaterdag zit er weer op... morgen moet ik om één uur weer op Termini staan dus ik vermoed dat het geen latertje gaat worden!! IJsje voor vandaag: hazelnoot, vanille en nog iets wat ik niet goed thuis kon brengen
|
|||||
| |||||||
|
Vorige week heb ik zoveel gelezen en was ik zo aan het zwelgen in zelfmedelijden dat ik weinig zin en tijd had om mijn livejournal up te daten... mi scusi! Dus voor alleen die dachten dat ik van de aardbodem verdwenen was, scerzo!!! Ik had een beetje een off week. Ik was een lopende allergiebom die constant af ging, het liep niet zo heel geweldig op mn stage en vorige week donderdag had ik echt de klap op de vuurpijl. Van mn werk hadden we een super fancy smancy aperitivo in een vijf sterren hotel. Ik had met een collegaatje afgesproken dat we er samen naar toe zouden gaan en ik had er echt wel zin in. Ik zag het al helemaal voor me, beetje fancy eruit zien en rond paraderen met een glas champagne in je hand. Helaas liep het een beetje anders dan gepland en ben ik nooit op de plaats van bestemming aan gekomen. Het was namelijk zo, als het voor negen uur is dan is het altijd de vraag "wat zal ik doen?" Zal ik de bus pakken naar metro Arco di Travertino of zal ik gelijk de bus nemen naar Termini? In dit geval leek het me handiger om maar gelijk de bus te nemen naar Termini, lui als ik ben wilde ik natuurlijk niet overstappen. Zo gezegd zo gedaan. De eerste tien minuten van de busrit waren vrij aangenaam, daarna is de bus stil gaan staan en op die plaats blijven staan voor 3 ontzettend lange uren die heeel langzaam voorbij gingen. Er was ook geen andere mogelijkheid, want op één of andere manier was het verkeer rond Porta Maggiore compleet klem komen te staan. Er rijden daar ook nog een paar trams, die een prachtige muur hadden gevormd, dus extra blokkade. En koppig als de Italianen zijn gaan ze echt niet proberen om het enigzins op te lossen, NEE ze maken er nog een grotere teringzooi van. Stappen uit de auto, begin te bellen of te schelden of beide, gaan rondlopen... je kan het zo gek niet verzinnen of het gebeurde. Ondertussen zat ik in de bus, niet precies wetend wat te doen, aangezien ik niet goed wist waar ik precies was. Dus ik liet het wel om de bus uit te stappen. Met allemaal idioten, ik had het ijskoud, ik had honger en verstandig om te gaan lopen was het ook niet, want ik had niet echt de juiste schoenen aan en de regen kwam met bakken uit de hemel (zoals dat alleen in Italia kan) Uiteindelijk kwam ik om elf uur op Stazione Termini aan, wetend dat het niet meer de moeite was om naar het aperitivo te gaan, om maar gelijk weer de bus terug naar huis te nemen. Ik kon wel janken!! Thuis gekomen heb ik een pizza in de oven geschoven en ben gaan slapen. Vanaf vrijdag ging het wel weer wat beter. Ik heb skypen al redelijk onder de knie, dus het contact met het thuisfront is ook al weer enigzins hersteld. Ik heb een nieuwe gsm besteld en Julie verblijde me met het nieuws dat ze langs komt, wieehhh!! Harry Potter is uit en de stapels met werk bij Andiamo blijven groeien. Ik ben in Rome, dus ik moet niet zeuren!! Vanavond met Jacqueline uit eten geweest, lekker canneloni gegeten hmmm... Ow, en voor alle mensen die zicht afvragen waar mn fotoos blijven. Helaas helaas lieverds, maar aangezien er een digitale camera mist, missen er ook fotoos!! Camera is onderweg, ik ben alleen een beetje besluiteloos over welke ik ga nemen. Tot die tijd zullen jullie het met mn tekstjes moeten doen, hihi!! E un altra cosa, mn adres moet enigzins aangepast worden aangezien mn kaartjes niet aankomen (Italiaanse postbodes zijn nogal mierenneukers, argh) Zend al u post naar: Chantal de Bruijne c/o de Angelis via Carlo della Rocca 25 01744 Roma Italia Als ze nou niet aankomen weet ik het ook niet meer :S IJsje voor vandaag: una copetta picolla con fiore di latte e straciatella
|
|||||||
| |||||
|
Kwart voor acht, ik rol mn bed uit... half slaapdronken realiseer ik me niet dat het al kwart voor acht is en dat ik me moet gaan haasten wil ik de bus halen. Ik loop rustig naar de douche, die zit op slot. Dan zit er niets anders op dan nog even te wachten. Vijf minuten later zie ik Vito de douche uitlopen en haast ik me de douche in, ik plens water in mn gezicht en kijk op mn horloge... vijf voor acht, WHAAT VIJF VOOR ACHT?? Dat wordt haasten, ik moet nog zoveel doen ik twintig minuten. Uiteindelijk zit ik in de goeie bus, de helft van mn ontbijt nog weg te werken en ben ik tien minuten te vroeg op mn werk. Zul je altijd zien... Rond een uur of tien hang ik al weer met een hotel aan de telefoon, voor de zoveelste keer, half in het Engels half in het Italiaans communicerend. De receptioniste is er heilig van overtuigd dat ik 30 kamers wil boeken en wil me niet doorverbinden. Na tien minuten heb ik dr overtuigd dat ik echt iemand van bookings moet spreken en ze lijkt het door te hebben. Ik word doorverbonden en de hele riedel begint van voor af aan. In mn mailtje vrijdag leek mn richiesta zo simpel. Drie hele simpele vragen, waar ieder hotel binnen een handomdraai de antwoorden op heeft. Niets is minder waar. Halfverwege de middag heb ik nog steeds maar de helft van de prijzen en ben ik zo gefrustreerd als het maar zijn kan!! Om half zes sprint ik het kantoor uit, morgen weer een dag!! Bij de metro pak ik een Ventiquattrominuti van het meisje aan dat daar iedere dag staat. Op één of andere manier kan ik niet weigeren. Ik vind het zielig en onbeschoft om zomaar voorbij te lopen, dus glimlach ik vriendelijk naar dr en pak het krantje aan, waarna ik het net voordat ik in de metro stap in prullenbak gooi. Dit keer gaat de reis niet richting Arco di Travertino, maar richting Termini waar ik om kwart over zes met Jacqueline heb afgesproken. Ik moet ongeveer een half uurtje wachten en ga rustig zitten lezen in mn boek. Ik ga compleet op in mn boek en schrik me helemaal de pleuris als er ineens enorme kerel voor mn neus staat. Of alles wel okay met me is en waarom ik al bijna een kwartier op dat bankje zit en of ik niet liever ergens anders wil lezen. Nadat ik hem duidelijk heb gemaakt dat ik op een vriendin zit te wachten is alles weer goed. Jacqueline arriveert net iets te laat, waarna we meteen de metro in kunnen stappen. Op Spagna stappen we uit en moet Jacq eerst voorzien worden van blarenpleisters (het arme popje had dr rooie schoentjes aan) We lopen richting piazza Navona, maar eerst maken we onderweg nog een korte stop om pizza te eten, want ik verging van de honger. Snel pizza naar binnen gewerkt en we vervolgen onze weg naar piazza Navona. Daar staan al een hoopje mensen bij elkaar voor FREE HUGS. De eerst hugs krijg ik van Berb en Jacqueline (twee meiden van mn werk) Daarna volgen er nog veel meer van een heleboel mensen die ik niet ken, maarja dat is het hele idee. Er wordt heel wat afgeknuffeld de rest van de avond en ik leer een hoop nieuwe mensen kennen. Het is onder andere een idee van couchsurfen (dat ken ik wel) We eindigen uiteindelijk op Campo di fiori en nemen vanaf daar de bus terug naar huis. Blij rnoe ga ik nu slapen!!
|
|||||
| |||||||
|
Het is zover, ik heb internet in mijn huis. Ik was buiten zinnen van blijdschap!! Wat eigenlijk te idioot voor woorden is, ik miste msn en ieder avond mn email checken toch wel heel erg. Ik heb een heel fijn weekend gehad. Zaterdag was het de missie om de H&M in Roma te vinden en op één of andere manier is dat onmogelijk. Ik had uitgezocht dat ie in een centro commerciale zat, maar daar kun je, heel fijn, alleen met de auto naar toe. Aangezien ik hier geen auto tot mn beschikking heb verviel de optie centro commerciale RomaEst. Schijnt trouwens de grootste mall van heel Europa te zijn. Een andere centro commerciale gevonden die wel met de bus te bereiken was, la Bufalotta, maar daar aangekomen is er geen H&M te bekennen en is de helft van de winkels gesloten wegens een Joodse feestdag... echt waar, die Italianen che pazzo che pazzo!! Jacqueline en ik maar weer terug gegaan naar de bushalte, op naar de via del Corso. Daar was het een drukte van belang, want het was auto vrije zaterdag in het centrum. Lekker door de via del Corso geslenterd en een ijsje gegeten en daarna naar huis. Samen met mn huisgenoten gekookt, gegeten en flesjes wijn soldaat gemaakt. Ik vond het uitermate gezellig!! Zondag had ik met Jacqueline afgesproken om naar Villa Borghese te gaan om te hangen in het park en film te kijken. And that's what we did. Heel fijn. Beetje in de zon liggen en niets doen hmmmm.... Daarna bij Jacqueline twee pizza's in de oven gegooid en nog een film gekeken. Om half tien was het weer metro tijd. Vanaf Laurentina zit er dan toch niemand in de metro dus dat was wel fijn, maar in de bus was het ander koek. Die zat stampvol en dat was wel het laatste waar ik op zat te wachten. De buschaffeur reed als een gek en ik kon me nauwelijks staande houden. Ik kwam ook behoorlijk chagerijnig thuis. Ben maar meteen onder de douche gaan staan en gaan slapen, het was de volgende dag natuurlijk weer vroeg dag. Iets waar ik nog steeds niet helemaal aan gewend ben. Maar ik wist in ieder geval wel wat me te doen stond vandaag. Vrijdag had ik namelijk mijn eerste eigen offerte gekregen. Ik was uizinnig van blijheid en het van tijd tot tijd uit mn neus vreten was voorbij.. Ik heb nu te maken met bloedirritante hotels en luie italianen maar im loving it ... every second of it!! Ik was ook helemaal kapot toen ik thuis kwam vandaag. Anyway, ik ga er een eind aan punnikken en nog ff in Harry Potter lezen. Buona notte!!!
|
|||||||
| |||||
|
Zoals iedere morgen zat ik ook vanochtend weer in de metro van Arco di Travertino naar S. Giovanni. Nadat je bent uitgestapt mag je met twee roltrappen naar boven en van praktisch alle roltrappen in Rome gaat de leuning net iets sneller. Dit is iets waar ik mn hersens over kan breken... ieder ochtend weer. Alsof ze het expres hebben gedaan. Beneden aan de roltrap is je hand nog vrolijk naast je, maar tegen de tijd dat je boven komt hangt je hand al bij de poortjes van de uitgang. Ik kan me er druk over blijven maken...
|
|||||
| |||||
|
Aaaaah, Nicole en Stefan komen naar Rome, op 19 oktober. Ik was super blij toen mama het vertelde!! Ik moet nog wel vrij vragen, maar ik denk dat dat geen probleem gaat worden. Het is vandaag op mn werk een beetje lame. Vanochtend was wel okay, maar ik zit nu enorm in te kakken. Een espresso zou niet verkeerd zijn, maar het lichtje van dat apparaat gaat niet aan, dus... en a-technisch als ik ben schiet dat ook niet op. Geen koffie voor mij :( Gister met mn huisgenoten twee films gekeken. Het is echt super relaxt dat Vito een beamer heeft. We hebben " a Nightmare before christmas" gekeken en een stuk van " Donnie Darko" Vanavond de rest. Zeker omdat ik nu al bijna door al mijn boeken heen zit. We hebben ook de laatste lelijke kast van de IKEA een naam gegeven. Het is namelijk zo dat Vito twee kasten bij de IKEA heeft gekocht. Eentje voor cd's enzo en eentje die wat groter is. Hij vind ze prachtig, maar ik vind ze spuug lelijk. En op een gegeven moment hadden we bedacht dat ze dan maar namen moesten hebben. De grote kast heet Pierre (heel chic), de kleine kast heet Igor (spuuglelijk) en we hebben de afwasborstel die ik had gekocht bij de IKEA ook een naam gegeven, namelijk Enza. Eerst Enzo (het is een rooie afwasborstel, je snapt um... ) maar ik vond dat afwasborstels vrouwelijk zijn, hahaha. Vanavond met Jacqeuline samen eten en de rest van Donnie Darko kijken!!
|
|||||
| |||||
|
Het zou zo fijn zijn als ik internet had thuis. Nu zit ik op de via Tor Pignatarra or something something in een internetcafe een heel lijstje af te werken, omdat ze me er op mn werk iedere keer om half zes uitschoppen. Het is gewoon niet eerlijk :( Voor de rest gaat alles prima met me hoor. Ik zou eigenlijk niet goed beginnen waar ik moet beginnen. Ik ben dus verhuisd. Twee zaterdagen geleden al weer. Mn huisgenoten waren pas om zeven uur thuis, dus toen ik eens een keer af kwam kakken was het geloof ik half elf. Om elf uur stond ik al weer buiten, omdat het Notte bianca was, waar Jacqueline en ik uiterraad heen moesten. Het is echt een enorm evenement wat ruim 2 miljoen bezoekers trekt. Dat was te merken ook. De stad was stampvol. Je kon je alleen in kuddes verplaatsen. We zijn uiteindelijk voor het Pantheon geeindigd met een biertje en hebben tot heel laat met een stelletje idiote Amerikanen zitten praten. Daarna moest ik naar huis. Voor de eerste keer terug naar mn nieuwe huis, dat was spannend. Ik moest eerst met de metro en daarna met de bus, maar ik wist niet meer precies welke bushalte ik eruit moest, dus ik zat um nogal te knijpen. Uiteindelijk is het allemaal goed gekomen en lag ik om vijf uur heerlijk te slapen in mn eigen bedje. Zondag de hele dag vrij weinig uitgevoerd. Uitgeslapen, mn kast ingeruimd en met mn huisgenoten rondgehangen en pizza gegeten. Maandag moest ik een stuk minder vroeg opstaan dan bij Jacqueline, omdat ik nu dichterbij mn werk woon. Dat wil echter niet zeggen dat het sneller gaat. Rome staat namelijk iedere ochtend compleet klem, inclusief de bus. Daar had ik niet heel erg over nagedacht. Ik was wel op tijd. Maar ik doe er nu toch nog ongeveer veertig minuten over om op mn werk te geraken. Ik heb voor de rest van de week niet veel speciaals uitgevreten. Zaterdag eerst naar de IKEA geweest om te zorgen dat mn kamer wat completer zou worden. Er missen namelijk nogal wat spullen. Zo had ik geen dekbed, niet handig!! Ik heb voor de rest nog kussens gekocht en een berg andere dingen. Nu ziet mn kamer er iig wat chatalliger uit, gna!! 's Avonds hadden we een dinner party om te vieren dat we allemaal nieuw zijn in het huis. Ik had Jacq uitgenodigd en mn huisgenoten ook een paar vrienden. Ze hadden echt super veel eten gekookt en het was echt heel erg lekker en gezellig. Ik had het echt enorm naar mn zin. Zondag de was gedaan en niet veel speciaals. Mn adres: Ik denk dat ik nu naar huis ga, want ik ben het hier helemaal zat en ik heb honger.
|
|||||
| |||||||
|
Zondag, Ik ben er, thuis. Of hoe je het ook wilt noemen. Na een reis die veel vlotter verliep dan ik had verwacht.... ik had enorme Ryanair rijen verwacht, vertraging en dikke krokodillen tranen. Niets van dit alles. Het inchecken ging zo snel dat wel even dachten dat mijn vlucht een uur eerder vertrok. Nog even piano piano een bakje koffie gedronken en daarna door de douane om te boarden. Dag zeggen tegen papa en mama ging ook stukken beter dan ik had verwacht. Zou het dan toch nog goed komen met dat eeuwige gejank van mij?? De vlucht verliep ook prima. We arriveerden bijna een kwartier van te voren. Dus weer een hoeraatje voor Ryanair. Op Ciampino kwam mijn koffer zo van de bagageband afgerolt, waarna ik ongeveer regelrecht de bus in liep. Het was nog even een klein beetje paniek, aangezien ik ineens mijn paarse jasje kwijt was. Twee Belgische meisje waren zo vriendelijk om even op mijn spullen te letten, zodat ik nog snel even terug kon lopen om mijn jasje te halen. De jongen die bij de bus de kaartjes stond te knippen was minder blij en de douane meneer snapte niet waarom ik nou terug wilde, maar uiteindelijk werd het allemaal begrepen, had ik mn jasje terug en de twee mannen vergeven, omdat ze toch prachtig haar hadden. Het duurde twintig minuten om naar Termini te rijden, dus zelfs dat viel mee. Jacqueline zou me op komen halen van Termini met twee huisgenoten, maar die was er nog lang niet. Aangezien ze niet verwacht had dat het zo snel zou gaan. Nu ik wist dat ik nog wel even tijd had, ben ik maar een heerlijk groot stuk pizza gaan halen en een halve liter fanta. Dat smaakte overigens uitstekend. Ik had het al behoorlijk naar mn zin en ik was nog geen uur in Rome. Na een half uurtje gewacht te hebben stond Jacq voor mn neus. Dat was een heel fijn wederzien!! Ik had dr al super lang niet gezien. Dus de overkill die ik van dr ga krijgen in Rome komt goed van pas. Bij Jacqueline thuis aangekomen hebben we nog even wat gedronken, mijn matras neergelegd en zijn we gaan slapen. Maandag, De dag begon al vroeg, veels te vroeg in mijn ogen, want Jacqueline was natuurlijk al weer een paar weken aan het werk. Dus die moest gewoon vroeg opstaan. Ik had wel enig idee wat me die dag te wachten zou staan, dus ik besloot ook maar om vroeg op te staan. Nadat Jacq weg was een beetje een plan uitgedokterd hoe ik het beste langs al mijn afspraken kon gaan. Heel handig ook van mezelf dat ik een plattegrond van Rome vergeten was. Gelukkig had ik bij alle adressen van de kamers die ik ging bekijken ook de metrostops gezet. Nadat ik een plattegrond had gekocht werd alles een stuk duidelijker. Aangekomen op de via Firenze bleek mijn afspraak er niet te zijn. Op zijn gsm kon ik hem ook niet bereiken, dus dat begon al goed. Ik werd wel lastig gevallen door een Pakki pakki, die persee vrienden met me wilde worden. Ik heb hem op de allervriendelijkste manier afgepoeierd, hahaha!! Het kwam er eigenlijk op neer dat ik heel hard weggelopen ben en ergens op een bankje neergestreken ben om even rustig mijn volgende stappen te bepalen. Ik had die dag nog drie andere afspraken en het kwam er op neer dat het allemaal prut was. Ik deed er twee uur over om het tweede huis te vinden, uiteindelijk werd ik opgehaald en het huis bleek een complete rotzooi te zijn, alsin slapen op de vloer en leven uit je koffer, omdat er geen kasten zijn. Derde huis was een beetje alla in Padova, bij een familie. Maar dat was iets wat ik niet wilde Bij het vierde huis werd ik opgehaald op de scooter. Iehh, gewoon achterop de scooter gezeten. Ik heb me nooit meer Italiaans gevoeld dan toen, hahaha!! De kamer sprak me enorm aan en de prijs ook, so i was keeping my options open. Het vijfde huis, waar Jacq en ik samen naar toe zijn gegaan was veels te ver weg om eventueel te overwegen. Om half elf waren we weer terug in Casa Laurentina. Ik was doodmoe en ik geen kamer rijker, waar ik wel enigzins van baalde. In Casa Laurentina bleken twee nieuwe jongens te zijn geariveerd. Twee Fransen uit Lille. Daar nog even mee zitten kletsen en jahoor ze bleken Terneuzen te kennen, hahaha... te hilarisch voor woorden. Tegen de tijd dat ik in mijn nest lag was het een uurtje of een. Dinsdag, Ik had om half tien mn eerste afspraak. Wat op internet stond leek wel aardig, niets was minder waar. Het bleek bij een stelletje te zijn die net een nieuw appartement hadden, waar hij (vooral hij) ontzettend trots op was dat hij zoiets geweldigs had gevonden. Vol trots vertelde hij me dat hij had ingericht voor 10.000 euro. Alles was duidelijk bij de IKEA gehaald. Als ik er kwam wonen moest ik natuurlijk wel ontzettend voorzichtig zijn met zijn precious spullen, argh. Daarna begon hij dat hij voor de geheime dienst had gewerkt ofzo en dat hij me wel aan moest geven bij de politie, anders zou de politie misschien gaan denken dat ik een terrorist was (aja??) Hij had nog een paar dingen die me totaal niet aanstonden en er was geen internet, want dat was schijnbaar al afgesloten. Al met al leek het me dus beter om maar verder te kijken, hahaha!! Ik ben nog een paar keer terug geweest naar de via Firenze, maar hij was alsmaar niet thuis en ik werd iedere keer weer lastig gevallen door die idiote Pakki pakki :S Ondanks dat de locatie echt geweldig was heb ik er maar vanaf gezien. Als het al zo moeizaam ging, dan was het waarschijnlijk niet ment to be!! Mn laatste afspraak was om zes uur. Niet zo handig als je dan om half drie al klaar bent met alles en niet echt een doel meer hebt. Ben ik maar op een trapje gaan zitten op de via Nazionale en heb in mn boek zitten lezen, todat het half vijf was en toen vond ik het wel tijd worden om naar mn afspraak te gaan. Ze zouden me op komen pikken bij de metro (Arco di Travertino) om zes uur. Ik was er met mn stomme hoofd al om half zes en als ware Italianen kwamen ze me pas om kwart voor zeven halen, want ze stonden met de bus ergens vast in het verkeer. Ondertussen zat ik op de stoeprand te wachten, kwam er nog een Koreaans meisje naast me zitten. Even mee zitten kletsen... bleek dat ze voor een christelijke organisatie in Roma was, ik kon het niet helemaal precies volgen, maar anyway ze was er heilig van overtuigd dat God vrouwelijk is en dat ging ze mij even aansmeren. Ik werd er echt intens gelukkig van... Om kwart voor zeven kwamen Vito en zijn vriendin (denk ik) me halen. Echt super leuke Italianen. Dus dat maakte wel al weer iets goed. Bij de kamer aangekomen, was ik echt meteen enthousiast. En zij ook wel over mij, dus dat was prima. Het was een hele grote kamer, voor een prijs die eigenlijk ver beneden het normale zat. Toen ik weg ging hoopte ik ook heel erg dat ze mij zouden kiezen. Het duurde nog een uur voordat ik terug was in Casa Laurentina. Jacqueline was om pizza geweest, dus dat was smullen. Ik was zo moe dat ik meteen op mn bed gestort ben. Woensdag, Vandaag voor mijn doen ontzettend vroeg opgestaan... half acht!! Want, taraaa mijn eerste werkdag!! Met de metro naar mn werk gegaan. Dan doe je er gewoon freaking een uur over, dus dat is wel wat minder. Ik was dan ook precies op tijd. Owja, ik was dinsdag al even langs geweest om te vragen hoe laat ik nu precies moest beginnen en om te kijken waar het precies was. Viel trouwens nog niet mee om mn kantoor te vinden. Het zit in een mini winkelcentrum op de derde verdieping. Uiteindelijk toch gevond, wat ontzettend handig was :D Ik kreeg een bureau toegewezen. Ik zit samen op kantoor met Tim en Debora. Eerst moest ik maar een beetje op de server gaan kijken wat er allemaal op stond en daarna, tja... niente. Het is namelijk zo ontzettend druk dat ze geen tijd hebben om me fatsoenlijk in te werken. Dat vond ik wel vreemd, omdat ik perse van de week moest beginnen, maja... Ik ben nog nooit zo uitgerust van mn werk thuis gekomen!! A Casa Laurentina hebben we piadine gemaakt en wijntjes gedronken. En toen zijn we gaan slapen. Donderdag&Vrijdag, Donderdag morgen kreeg ik te horen dat ik de leuke kamer had, dus ik was super blij. Op mn werk ging het ook al beter. Ze hebben me dingen uitgelegd en ik heb de hele dag dingen gedaan en uitgezocht. 's Avonds hadden we diner party in Casa Laurentina. Met negen man gegeten en wijntjes zitten drinken. Violet had crepes voor ons gemaakt, dus dat was super lekker en heel erg gezellig. Te gezellig, want ik ging eigenlijk te laat slapen, gna!! Vandaag was ik een kwartier te vroeg op mn werk en stond ik voor een gesloten deur. Weer een berg met dingen gedaan, dus er zit een stijgende lijn in!! 's Middags lekker een broodje mozzarella e prosciuto (caldo) gehaald, hmmm!! En voor het eerst overgewerkt, wat zo ontzettend zinloos lijkt, omdat het onbetaald is. Om zeven uur thuis en toch maar besloten om morgen te verhuizen, aangezien het vanavond Notte Bianca is, dus we gaan de stad in. Eerst nog ff pasta koken. Ook nog een paar fotoos van gister. Enjoy!! ( Pixxies )
|
|||||||
awake
sad
anxious
sleepy
flirty
chipper
hyper
dorky
hungry